Λόρδος Γκρέηγουντ, βρυκόλακας [επ. 26 από 36]


Ιστορικό μυθιστόρημα φαντασίας, του Δημήτρη Απέργη. Αποκλειστικά στο blog της ΩΚΥΠΟΥΣ σε 36 εβδομαδιαία επεισόδια, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα.

Σύνοψη: Λονδίνο, 1824. Ο αρχηγός του Λονδρέζικου εγκληματικού Συνδικάτου, Ουίλμπουρ Μπάρναμπι, αναθέτει σε δύο άντρες να ταξιδέψουν ως την επαναστατημένη κατά των Τούρκων Ελλάδα και να εντοπίσουν τον ποιητή Λόρδο Μπάιρον προκειμένου να εξασφαλίσουν οφειλές του από τζόγο προς τον υπόκοσμο. Ο ένας από τους δύο άντρες είναι ο Ουαλλός Μπαγκς Χάμχαντιουκ, ο επονομαζόμενος "καρυδωτής". Ο άλλος είναι ο αινιγματικός Λόρδος Γκρέηγουντ. Οι δύο άντρες θα εκκινήσουν ένα περιπετειώδες ταξίδι προς την πόλη του Μεσολογγίου μέσω Παρισιού. Ουδείς από τους εμπλεκόμενους όμως γνωρίζει το τρομερό μυστικό του Λόρδου Γκρέηγουντ: Ότι στην πραγματικότητα ανήκει στο Τάγμα των Strigoi Morti, της αρχαιότερης και πιο επικίνδυνης γενιάς βρυκολάκων.

ISBN : 978-618-00-1549-2

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ


  • ΠΡΕΛΟΥΔΙΟΝ : Γκουϊλά Νακουίτζ (1 κεφάλαιο)

  • ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ : Λονδίνο (4 κεφάλαια)

  • ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ : Παρίσι (10 κεφάλαια)

  • ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ : Βρυκόλακες (10 κεφάλαια)

  • ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ : Μεσολόγγι (10 κεφάλαια)

  • ΕΠΙΛΟΓΟΣ : Λος Άντζελες (1 κεφάλαιο)


[επ. 26 από 36]

---


ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ : Μεσολόγγι


I



Εν έτει 1824, το Μεσολόγγι (ή αλλιώς η Ιερά Πόλις ως έχει αποκληθεί πολλάκις) ήταν ύψιστο στρατηγικό σημείο κατά την Ελληνική Επανάσταση που ξεκίνησε το 1821 εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και που σκοπό είχε την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και την δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Ευρισκόμενο δυτικά της Κεντρικής Ελλάδος, το Μεσολόγγι ήταν ο βασικός δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στις ελληνικές χερσονήσους του βορρά και του νότου και επομένως η λειτουργικότητά του ως προς την οργάνωση και συντονισμό της Επανάστασης ήταν πέρα για πέρα ζωτικής σημασίας.



Τούτο φυσικά κάθε άλλο παρά διέφευγε της προσοχής των Τούρκων που επιχείρησαν ήδη με δύο Πολιορκίες –μία το 1822 και η άλλη το 1823- να το εκπορθήσουν. Μάταια όμως. Οι δύο αυτές Πολιορκίες κατέληξαν σε αποτυχία εφόσον το Μεσολόγγι περιβαλλόταν κατά το ήμισυ από ρηχή λιμνοθάλασσα που έκαμε την πρόσβαση των τουρκικών πλοίων αδύνατη, και από στεριάς η πόλη ήταν οχυρωμένη με βαθιές τάφρους και υψηλά τείχη και κανονιοστάσια εφοδιασμένα με πυροβόλα και λουμπάρδες. Επιπλέον εντός της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου υφίσταντο οκτώ οχυρωμένες νησίδες οι οποίες δρούσαν ως προμαχώνες σε μια ενδεχόμενη επίθεση. Για να μην αναφερθεί βεβαίως και η πεισματώδης αντίσταση των Μεσολογγιτών.



Κιουταχής

Ελύσσαξε από το κακό του ο Μεχμέτ Ρεσίτ Πασάς, ο επικαλούμενος Κιουταχής, που δεν κατάφερνε έπειτα από τόσον καιρό να ρίξει το Μεσολόγγι όπως του είχε ορίσει ο Σουλτάνος. Το Μεσολόγγι ή το κεφάλι σου, εμύνησε χαρακτηριστικά ο Σουλτάνος κι ο Κιουταχής έκαμε τους υπολογισμούς του. Γελοιοποιημένος, ο ικανότατος αυτός Τούρκος στρατηγός κατέλαβε με τις στρατιές του -που αριθμούσαν γύρω στους 30.000 άνδρες- ολάκερη σχεδόν την Κεντρική Ελλάδα (την Στερεά Ελλάδα) και στρατοπέδευσε στα περίχωρα του Μεσολογγίου, περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία ή την εύνοια της θεάς τύχης ώστε να δράσει. Μικρή σημασία είχε όμως τούτο καθότι, με το Μεσολόγγι απόρθητο, η Επανάσταση καλά κρατούσε. Συν τοις άλλοις, μες στο Μεσολόγγι λειτουργούσε και οπλοστάσιο που εφοδίαζε τους στρατούς των διαφόρων Ελλήνων οπλαρχηγών και ως εκ τούτου η θέση του Κιουταχή στην Κεντρική Ελλάδα ολοένα και αποδυναμωνόταν.



Μαυροκορδάτος

Αλίμονο όμως!- το 1824 αποτέλεσε έτος διχόνοιας ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες. Δύο εχθρικές μεταξύ των μερίδες Ελλήνων σχηματίσθηκαν εν μέσω του απελευθερωτικού αγώνα. Η μία ήταν η μερίδα των πολιτικών με ηγέτη τον ευγενή Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο ο οποίος υποστήριζε την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας. Η άλλη ήταν εκείνη των στρατιωτικών με ηγέτη τον θρυλικό οπλαρχηγό Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ο οποίος πίστευε ότι η Ελλάδα θα επιτύγχανε την ανεξαρτητοποίησή της μονάχη της δίχως την βοήθεια των ξένων δυνάμεων.



Κολοκοτρώνης

Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί εδώ ότι η εσωτερική αυτή διχόνοια προήλθε πιότερο από προσωπικά συμφέροντα παρά από πολιτικές διαφορές. Και οι μεν και οι δε μάχονταν για ποιος από τους δυο θα απλώσει πρώτος την χερούκλα του στους δημόσιους θησαυρούς και στα τουρκικά λάφυρα και στα αγγλικά δάνεια που κανόνισε ο Λόρδος Μπάιρον μέσω του Φιλελληνικού Κομιτάτου του Λονδίνου. Διαχρονικός νταλκάς, το χρήμα…





Όπως και να ’χει, οι δύο αυτές μερίδες βρίσκονταν για κάμποσο καιρό σε φιλονικία μέχρις που περιήλθαν σε ρήξη και διεξήγαγαν τελικώς δύο φοβερούς εμφυλίους πολέμους μεταξύ των κατά το έτος 1824. Η κατάσταση ήταν κρίσιμη, κι άλλο που δεν ήθελε ο Κιουταχής. Κείνο που δεν κατάφερνε τόσον καιρό με τον πολυάριθμο στρατό του, κινδύνευαν τώρα να του το προσφέρουν οι ίδιοι οι Έλληνες στο πιάτο με την διαίρεσή τους.



Σα να μην έφταναν όλα τούτα, ήλθε και ο θάνατος του Λόρδου Μπάιρον στις 19 Απριλίου του 1824 από υψηλό πυρετό και εγκεφαλίτιδα. Οι σκοτούρες που έβανε στο κεφάλι του για να μονοιάσει τους Έλληνες μεταξύ των σε συνδυασμό με το άθλιο μεσολογγίτικο κλίμα κλόνισαν ανεπανόρθωτα την ευαίσθητη κράση του και συνέβη κάποτε το μοιραίο. Σαν να το ‘χε προβλέψει ο Λόρδος το επικείμενο τέλος του όταν είχε συγγράψει το ποίημά του «Στην 36η επέτειο της γεννήσεώς μου» την ημέρα των γενεθλίων του, 22 Ιανουαρίου 1824, στο σπίτι όπου διέμενε στο Μεσολόγγι:


Αν θρηνείς χαμένα νιάτα γιατί θέλεις πια να ζεις;

Της τιμής εδώ είν’ ο τάφος! Τρέξε αυτού να σκοτωθείς!

Δεν σου μένει παρά να ‘βρεις ό,τι γύρευες παντού

και να το ‘βρεις δεν μπορούσες: Μνήμ’ αντρός πολεμικού.


Ονειροπόλος καθώς ήταν εκ φύσεως, ο Λόρδος Μπάιρον προετοίμαζε τον εαυτό του ως αρχιστράτηγο στις ελληνικές εκστρατείες κατά των Τούρκων. Πρακτικό τον κάμωσε η ωριμότητα της ηλικίας και μέσα του είχαν καταλαγιάσει πια οι νεανικοί ιδεαλισμοί, πράγμα που το απέδειξε περίτρανα στις συναναστροφές του με τους Έλληνες οπλαρχηγούς που τρώγονταν αναμεταξύ τους σαν τα σκυλιά. Και με την ζωή του αλλά και με τον θάνατό του, ο Μπάιρον εγκαθίδρυσε την μεγάλη ιδέα μιας ελεύθερης Ελλάδας ακόμη και στους πλέον δύσπιστους ή κυνικούς.



Ήταν επομένως άδικο για κείνον τον αξιόλογο άνδρα να πεθάνει πάνω στην άνοιξη του Απρίλη. Η άνοιξη του Μεσολογγίου είναι η εποχή όπου η φύση γλυκαίνεται από τον ίδιο της τον εαυτό και επιδεικνύει τα κάλλη της ως ερωτοχτυπημένη θυγατέρα. Αλλά, ποιος αλήθεια καταλληλότερος για να περιγράψει την μεσολογγίτικη άνοιξη από τον θαυμάσιο Έλληνα ποιητή Διονύσιο Σολωμό;


Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε,

Κι όσ' άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ' άρματα σε κλειούνε.

Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει,

Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι,

Κι ολόλευκο εσύσμιξε με τ' ουρανού τα κάλλη.

Και μες στης λίμνης τα νερά, όπ' έφθασε μ' ασπούδα,

Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα,

Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο·

Το σκουληκάκι βρίσκεται σ' ώρα γλυκιά κι εκείνο.

Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη,

Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι·

Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει·

Όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.

Τρέμ' η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της.



---


[συνεχίζεται την επόμενη Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2020, αποκλειστικά στο blog της ΩΚΥΠΟΥΣ]


Εγγραφείτε στην ιστοσελίδα της ΩΚΥΠΟΥΣ για να λαμβάνετε εβδομαδιαία newsletter.


Λίγα λόγια για τον συγγραφέα


Ο Δημήτρης Απέργης γεννήθηκε στην Λάρισα το 1978. Σπούδασε Κινηματογράφο στο Πανεπιστήμιο Σόλεντ του Σάουθαμπτον στην Αγγλία. Ζει στην Λάρισα. Τα έργα του εκδίδονται στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα, από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΥΠΟΥΣ:(https://www.okypus.com/okypus-publisher) Ο Δημήτρης Απέργης έχει τιμηθεί αρκετές φορές με διακρίσεις για το λογοτεχνικό του έργο. Το 2018 απέσπασε το Α' βραβείο Μυθιστορήματος για το μυθιστόρημα "Ο Ζεράρ & ο πατέρας" στον 36ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνων. Για το ίδιο έργο τιμήθηκε και με το Α' βραβείο Μυθιστορήματος στον 8ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ε.Π.Ο.Κ. Το 2017 απέσπασε το Α’ βραβείο Μυθιστορήματος για το μυθιστόρημα «Στην Κομητεία του Ουίσκι» στον 7ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ε.Π.Ο.Κ. Το 2015 τιμήθηκε με το Β’ βραβείο Νουβέλας για την νουβέλα «Jazz Room» από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Το 2013 τιμήθηκε με Έπαινο Διηγήματος για το διήγημα «Λαβύρινθος» από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Το 2012 απέσπασε το Α’ βραβείο Διηγήματος για το διήγημα «Όξινη βροχή» από την εφημερίδα ΜΟΝΙΤΟΡ.

©2019 by Okypus 

G. Seferi 153, Larisa

41223, Greece

email: info.okypus@gmail.com

tel: +306946385769