Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ - Κώστας Παπαϊωάννου

Μαλακό εξώφυλλο.
Δημοτική γλώσσα, πολυτονικό σύστημα.
Καλή κατάσταση. Υπογραμμίσεις επί του κειμένου.
Βιβλίο φιλοσοφίας.
Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Συγγραφέας: Κώστας Παπαϊωάννου
Εκδότης: IMAGO
Έτος εκδόσεως: χ. χ.
Αριθμός σελίδων: 464
Διαστάσεις: 24x17
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
Εισαγωγή
Η προοπτική του Μαρξ
Η προκαπιταλιστική περιφέρεια
Η στάση του Μαρξ απέναντι στις προκαπιταλιστικές χώρες
Ι. Το σταμάτημα της καπιταλιστικής εξάπλωσης
Ο "μηχανισμός των εξωτερικών επενδύσεων"
Εξάρθρωση της διεθνούς διαίρεσης της εργασίας
II. Ο χαρακτήρας της επανάστασης στις προκαπιταλιστικές χώρες
"Ναρόντνικοι και μενσεβίκοι"
Ο Λένιν
Λένιν και Τρότσκι
Ο Τρότσκι
Ερωτήματα σχετικά με την θεωρία της διαρκούς επανάστασης
III. Η επαναστατική σημασία του εθνικισμού
Από τον Χέγκελ στον Μαρξ
Ο Μαρξ και ο αστικός κοσμοπολιτισμός
Δημοκρατία και εθνικισμός
Δημοκρατία και πόλεμος
Εθνική, καθεστωτική και επαναστατική κρίση
Η εποχή των εθνικοτήτων: εποχή των μαζών
Ο Μαρξ υπερτιμά τη σημασία των ταξικών ανταγωνισμών
IV. Ο ιμπεριαλισμός και η βιομηχανοποίηση των καθυστερημένων χωρών
Ο ιμπεριαλισμός του 19ου αιώνα
Η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη και το κράτος
Ο "κολμπερτισμός" στην αρχαϊκή φάση του καπιταλισμού
Ιδιωτικός καπιταλισμός ή κρατικοποίηση της οικονομίας
V. Οι παράγοντες της καθεστωτικής κρίσης στις προκαπιταλιστικές κοινωνίες
Η επιτακτικότητα της βιομηχανοποίησης
Η στενότητα των κεφαλαίων
Οι επιπτώσεις του ολοκληρωτικού πολέμου
VI. Η θεωρία του ολοκληρωτικού κόμματος
Ο Μαρξ και το εργατικό κόμμα
Η λενινιστική αντίληψη του κόμματος
Η γραφειοκρατικοποίηση της μαζικής οργάνωσης
Η λενινιστική αντίληψη της προλεταριακής πειθαρχίας
Καποραλισμός και μονολιθισμός
Το ολοκληρωτικό κόμμα και η διαρκής επανάσταση
VII. Οι κοινωνικές δυνάμεις: Απολυταρχία, αστική τάξη και ιντελιγκέντσια
Σαθρότητα της κοινωνικής ισορροπίας
Η "αυτονομία" του κράτους και ο "ιστορικός υλισμός"
Ο Μαρξ και η ανεξαρτησία του κράτους
Βυζαντινο-μογγολική γενεαλογία του μοσκοβιτικού κράτους
Η ρωσική κοινωνία: δημιούργημα του κράτους
Πολιτική δουλεία της άρχουσας τάξης
Η αστική τάξη: ένα θνησιγενές Tiers-Etat
Φυσιογνωμία της ιντελιγκέντσιας
Οι ένοπλοι προφήτες
Καπιταλισμός, προλεταριάτο, σοσιαλισμός στις παραμονές του 1914
Η λενινιστική ιδέα του πρωτοποριακού κόμματος
VIII. Από τον Λένιν στον Στάλιν
Η επανάσταση: δημιούργημα του πολέμου
Από τον Φεβρουάριο στον Οκτώβριο 1917
Αστική και προλεταριακή επανάσταση
Το ιδεώδες της προλεταριακής δημοκρατίας
Η κριτική της "τυπικής" δημοκρατίας
Από την κριτική της γραφειοκρατίας στη θεωρία της δημοκρατίας
Η δικτατορία του προλεταριάτου: ολοκληρωμένη δημοκρατία
Ο Λένιν: από τον "επιστημονικό σοσιαλισμό" στην ουτοπία
Οι ανησυχίες του Λένιν
IX. Το ολοκληρωτικό κράτος και η διαρκής επανάσταση
Η "αστικοδημοκρατική" φάση της διαρκούς επανάστασης
Τα σοβιέτ και η "προλεταριακή δημοκρατία"
Οι 130.000 μεγαλογαιοκτήμονες και οι 240.000 μπολσεβίκοι
Α' Η προλεταριακή φάση της διαρκούς επανάστασης
Η οικονομική εξάρθρωση: 1918-1921
Ο Λένιν και η εργατική διαχείριση: 1918
Ο Λένιν: από την ουτοπία στον κρατικό καπιταλισμό
Ο Τρότσκι: πιο σταλινικός από τον Στάλιν
Η συζήτηση για τον ρόλο των συνδικάτων
Η δικτατορία του κόμματος πάνω στο προλεταριάτο [...]
Β' Από το μονολιθικό κόμμα στο ολοκληρωτικό κράτος
Γ' Η δυαδική οικονομία. Γραφειοκρατία και προλεταριοποίηση
Χ. Η ολοκληρωτική επικράτηση της γραφειοκρατίας
Α' Η προλεταριοποίηση του αγροτικού πληθυσμού
Β' Η γραφειοκρατία και το προλεταριάτο
Επίλογος: Η ολοκληρωτική εξουσία
---
Ο Κώστας Παπαϊωάννου γεννήθηκε το 1925 στο Βόλο και πέθανε στο Παρίσι το 1981. Από το 1945 έζησε στη Γαλλία. Ήταν μέλος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ και το 1944 συνελήφθη από την Ειδική Ασφάλεια. Το 1945 καταφεύγει στη Γαλλία με τη βοήθεια του Γαλλικού Ινστιτούτου. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόνη (1945-48). Από το 1959 έως το 1963 διδάσκει στη Σορβόνη. Από το 1962 μέχρι το 1968 διδάσκει φιλοσοφία στο Cencier, στο Παρίσι, και κοινωνιολογία στη Σχολή Ανωτέρων Εμπορικών Σπουδών. Από το 1963 ανήκει στο CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών). Το 1970-72 διδάσκει φιλοσοφία στη Nanterre και από το 1971 μέχρι το θάνατό του, το 1981, διδάσκει στην Ecole Pratique de Hautes Etudes. Έγραψε πληθώρα έργων φιλοσοφίας, κοινωνιολογίας πολιτικής και αισθητικής στα ελληνικά και στα γαλλικά, ενώ έργα του δημοσιεύτηκαν σε δεκάδες γλώσσες.