ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ - Μάρτιν Χάιντεγκερ

Μαλακά ιλουστρασιόν εξώφυλλα με αυτιά.
Δημοτική γλώσσα, πολυτονικό σύστημα.
Καλή κατάσταση. Υπογραμμίσεις επί του κειμένου.
Βιβλίο θεολογίας/φιλοσοφίας.
ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ 
Συγγραφέας: Μάρτιν Χάιντεγκερ
Εκδόσεις: ΕΠΟΠΤΕΙΑ
Έτος εκδόσεως: 1979
Αριθμός σελίδων: 80
Διαστάσεις: 21x14
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
Εισαγωγή του μεταφραστή
Πρόλογος του συγγραφέα
1.Φαινομενολογία και θεολογία
2.Μερικές υποδείξεις πάνω σε κεφαιλαιώδη ζητήματα του θεολογικού διαλόγου περί "Το πρόβλημα ενός μη αντικειμενοποιητικού σκέπτεθσαι και ομιλείν μες στη σημερινή θεολογία"
Προσθήκη στις υποδείξεις
Γλωσσάρι
Πίνακας ελληνικών όρων
---
Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ (γερμανικά: Martin Heidegger, 26 Σεπτεμβρίου 1889 - 26 Μαΐου 1976) ήταν Γερμανός φιλόσοφος. Υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές αλλά και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του εικοστού αιώνα, αφενός για τον ενεργό του ρόλο ως πρύτανης και σύμβουλος σε θέματα παιδείας στη ναζιστική Γερμανία και για τις ρατσιστικές (σύμφωνα με τη γνώμη των επικριτών του) αντιλήψεις του, και αφετέρου για τη βαρύτητα του φιλοσοφικού του έργου, που επηρέασε ένα από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ρεύματα της σύγχρονης εποχής, τον υπαρξισμό, και γέννησε θερμούς υποστηρικτές και φανατικούς επικριτές. Η σημαντικότερη μαθήτριά του ήταν η Χάνα Άρεντ, με την οποία είχε μάλιστα μια ερωτική περιπέτεια στα χρόνια της δεκαετίας του 1920.
Μαθητής του πατέρα της φαινομενολογίας, Χούσερλ, ο Χάιντεγκερ θεωρείται ο θεμελιωτής του υπαρξισμού, αν και ο ίδιος ποτέ δεν αποδέχτηκε αυτόν τον χαρακτηρισμό. Ξεκινώντας από το κορυφαίο Πλατωνικό ερώτημα «τί ποτε βούλεσθαι σημαίνειν οπόταν ον φθέγγησθε» («τι εννοούμε όταν λέμε ον») προσπάθησε να εξετάσει την έννοια του όντος, προσδιορίζοντας κατ’ αρχήν την ανθρώπινη ύπαρξη, το υποκείμενο δηλαδή που καλείται να κατανοήσει αυτή την έννοια. Απέφυγε όμως να δώσει έναν ορισμό, καθώς για να οριστεί το Είναι, πρέπει να χρησιμοποιηθεί το ίδιο το Είναι (είτε εκφράζοντας, είτε υπονοώντας το) μέσα στον ίδιο τον ορισμό του. «Το ότι δεν μπορεί όμως να δοθεί ορισμός για το είναι, δεν μας απαλλάσσει από το ερώτημα για το νόημά του».
Η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης είναι το ότι κατανοεί το Είναι. Ο άνθρωπος που κατανοεί το Είναι, είναι για τον Χάιντεγκερ ένα ον, που είναι αυτό που είναι, συν τη δυνατότητά του να γίνει κάτι που ακόμα δεν είναι. Είναι δηλαδή ένα ον μπροστά από τον εαυτό του, ένα ον καθ' υπέρβαση, που στοχεύοντας πέρα από αυτό που είναι, επιδιώκει να γίνει αυτό που δεν είναι ακόμα. Η υπερβατικότητα, η έκσταση, που χαρακτηρίζει την ανθρώπινη ύπαρξη, είναι περιορισμένη εντός των ορίων του κόσμου στον οποίο βρίσκεται. Ο άνθρωπος ως ύπαρξη που υπερβαίνει το Είναι του μέσα στον κόσμο ονομάζεται από τον Χάιντεγκερ Εδωνά Είναι (Dasein στο πρωτότυπο του κορυφαίου του έργου Είναι και Χρόνος).