ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ // Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΑΡΞ - ΧΕΓΚΕΛ (ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ)-Κ. Παπαϊωάννου

Μαλακό εξώφυλλο.
Δημοτική γλώσσα, πολυτονικό σύστημα.
Πολύ καλή κατάσταση. Ελάχιστες υπογραμμίσεις στην αρχή.
Βιβλίο φιλοσοφίας.
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ // Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΑΡΞ - ΧΕΓΚΕΛ (ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ)
Συγγραφέας: Κώστας Παπαϊωάννου
Εκδότης: ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Έτος εκδόσεως: 1994
Αριθμός σελίδων: 192
Διαστάσεις: 24x17
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ
ΜΕΡΟΣ Α’: Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
ΜΕΡΟΣ Β’: Ο ΜΑΡΞ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΙΚΗ
Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ «ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»
Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Ο ΦΕΤΙΧΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
---
Ο Παπαϊωάννου υποβάλλει σε κριτική τον τεχνολογικό ντετερμινισμό και την υποβάθμιση της φύσης που χαρακτήριζαν τις κύριες πλευρές τόσο του εγελιανού όσο και του μαρξικού έργου. Βέβαια δεν μπορούσε να φανταστεί στη δεκαετία του ’50 τη φοβερή επιβεβαίωση που θα εύρισκε η κριτική του τη δεκαετία του ’80. Τόσο με την «κατάρρευση» της φύσης και της ιδεολογίας της ανάπτυξης όσο και με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και των ιδεολογημάτων του τεχνολογικού ντετερμινισμού. Σήμερα ο κόσμος μας - την εποχή της «απόλυτης ηγεμονίας» της τεχνικής - είναι περισσότερο προετοιμασμένος ιδεολογικά να δεχθεί την ανάγκη αποτίναξης του δεσποτισμού της, την ανάγκη να περάσουμε σε έναν κόσμο όπου δεν θα πραγματοποιηθεί μόνο η υπέρβαση του κεφαλαίου αλλά και του ίδιου του homo economicus. Ή μάλλον η υπέρβαση του τελευταίου θα είναι η προϋπόθεση για την υπέρβαση του πρώτου. Και η κριτική του Παπαϊωάννου είναι θεμελιώδης σε αυτή την κατεύθυνση. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
 
Ο Κώστας Παπαϊωάννου γεννήθηκε το 1925 στο Βόλο και πέθανε στο Παρίσι το 1981. Από το 1945 έζησε στη Γαλλία. Ήταν μέλος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ και το 1944 συνελήφθη από την Ειδική Ασφάλεια. Το 1945 καταφεύγει στη Γαλλία με τη βοήθεια του Γαλλικού Ινστιτούτου. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόνη (1945-48). Από το 1959 έως το 1963 διδάσκει στη Σορβόνη. Από το 1962 μέχρι το 1968 διδάσκει φιλοσοφία στο Cencier, στο Παρίσι, και κοινωνιολογία στη Σχολή Ανωτέρων Εμπορικών Σπουδών. Από το 1963 ανήκει στο CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών). Το 1970-72 διδάσκει φιλοσοφία στη Nanterre και από το 1971 μέχρι το θάνατό του, το 1981, διδάσκει στην Ecole Pratique de Hautes Etudes. Έγραψε πληθώρα έργων φιλοσοφίας, κοινωνιολογίας πολιτικής και αισθητικής στα ελληνικά και στα γαλλικά, ενώ έργα του δημοσιεύτηκαν σε δεκάδες γλώσσες.